Զմրուխտ գարունն էր հյուր եկել բնությանը: Այգում ու անտառներում քաղցրահնչյուն երգում էին թռչունները: Արևը իր ջերմ ժպիտով ող—ունում էր նորաբաց բողբոջներին:
Տե՛ս, թե որքան հզոր եմ ու ուժեղ:
Ինչո՞ւ ես լաց լինում, այգեպանը լացկաններին չի սիիում :
Իսկ ես այնքա ՜ն եմ ուզում մեծանալ, գեղեցիկ ծառ դառնալ,-ասաց փոքրիկ եղևնին:
Ալվինա Խարազյան 